22 stycznia 1874r. urodził się Wincenty Witos, trzykrotny Premier Polski, wieloletni prezes Stronnictwa Ludowego, wreszcie wójt Wierzchosławic. Człowiek, który stał na czele odrodzonego państwa w momencie najwyższej próby, gdy wróg nacierał na stolicę, by wydrzeć dopiero co odzyskaną wolność. I choć sam mówił: „Wyznaję zasadę, że nigdy i nigdzie, w żadnym państwie nie wystarczy i dla obrony, i w każdej innej sytuacji państwa, ani klika, ani poszczególny, choćby najwięcej genialny człowiek.

Ciężar ten musi wziąć na siebie całe społeczeństwo. Nie chcemy więc, żeby Polska budowana była na jednym człowieku, chcemy, ażeby budowało ją całe społeczeństwo, to trudno nie odnieść wrażenia, że bez takich jednostek nie byłoby dzisiejszej Polski. Nie jest prawdą, że nie ma niezastąpionych ludzi. Piętno jakie odcisnął na Polsce przyczyniło się w dużej mierze na emancypację chłopa polskiego".

Życie Witosa nigdy nie było usłane różami. Wywodził się z biednego regionu ówczesnej Galicji. „Pochodzę z tych, których losy długie wieki rzucały pod nogi i na pastwę drugich, tak pod względem politycznym jak i materialnym, a więc z klasy chłopskiej.

Gorzej jeszcze, bo w tej klasie należałem do wydziedziczonych i najbardziej upośledzonych, połykając gorzki chleb skrajnej nędzy" ale przeciwności losu nigdy nie złamały Witosa, wręcz przeciwne, hartowały jego postawę.

Można powiedzieć, że im było gorzej, tym większą przejawiał chęć przeciwstawienia się losowi, chciał walczyć o godność polskiego chłopa.




administrator serwisu

stat4u